Na rynku nieruchomości wciąż funkcjonuje podział na pośredników i fliperów. Pośrednik sprzedaje cudze nieruchomości, a fliper swoje. W praktyce to jedno i to samo – zwiększanie wartości nieruchomości (czy to poprzez odpowiednie zabiegi marketingowe, czy zabiegi remontowe) i sprzedaż z zyskiem. Największe pieniądze są tam, gdzie te dwa światy zaczynają się przenikać i tworzą wspólnie synergię.

Pośrednik, który nie rozumie flipów, widzi w nieruchomości głównie metry, lokalizację i cenę ofertową. Fliper, który nie rozumie pośrednictwa, patrzy wyłącznie przez pryzmat marży i kosztów. Obaj widzą tylko fragment rynku. Dopiero połączenie tych perspektyw pozwala dostrzec pełny obraz – od motywacji sprzedającego, przez realne ryzyka, aż po końcowy popyt i emocje towarzyszące kupującym. Flipy często wynikają z pośrednictwa. To właśnie na etapie pozyskiwania nieruchomości do sprzedaży jako pośrednik, pojawia się informacja, której nie widać w ogłoszeniu: dlaczego ktoś sprzedaje, jak pilna jest decyzja, jakie ma obawy i czego naprawdę oczekuje od transakcji. Agent, który ma doświadczenie inwestycyjne, potrafi odróżnić sytuację, w której warto kupić nieruchomość na własny rachunek, od tej, w której lepszym rozwiązaniem jest sprzedaż jej w modelu pośrednictwa lub przekazanie tematu innemu inwestorowi, bądź
podpisanie umowy przedwstępnej i sprzedaż na cesji.

Największym błędem jest odrzucanie leadów, bo nie nadają się na flipa. Są nieruchomości, które dają wysoki zwrot, ale wiążą się z ryzykiem prawnym lub emocjonalnym, które nie rekompensuje potencjalnego zysku. W takich przypadkach pośrednictwo staje się narzędziem zarządzania ryzykiem. Zamiast angażować własny kapitał, agent wykorzystuje swoją wiedzę i relacje do zarobienia na nieruchomości, bez przejmowania całej
odpowiedzialności finansowej i prawnej.

Z drugiej strony, pośrednictwo bez flipowania ogranicza rozwój. Prowizja daje cashflow, ale rzadko buduje duży kapitał i skale. Flipy, mimo że bardziej ryzykowne, pozwalają akumulować większe “strzały” finansowe. Połączenie tych dwóch modeli wyciąga z obu to co najlepsze. To właśnie ta synergia sprawia, że pośrednik przestaje być zależny od jednego źródła przychodu.

W praktyce agent nieruchomości działający w modelu hybrydowym zaczyna funkcjonować jako jednoosobowy biznes. Każda napotkana nieruchomość przechodzi przez wewnętrzny proces decyzyjny. Część leadów trafia na flipa, część do sprzedaży jako pośrednik, część na umowę przedwstępną z opcją cesji, a część zostaje odrzucona lub jest follow’upowana raz na jakiś czas.

Połączenie pośrednictwa i flipów zmienia również sposób postrzegania pośrednika przez rynek. Sprzedający zaczynają widzieć w nim kogoś, kto realnie rozumie ich potrzeby, a nie tylko “otwiera drzwi”. Kupujący inwestorzy traktują go jak partnera, a nie źródło przypadkowych tematów. Z czasem taki pośrednik staje się naturalnym punktem wiedzy dla trudnych, niestandardowych nieruchomości, które wymagają więcej niż standardowego podejścia.

To właśnie w tym miejscu rodzi się prawdziwa przewaga. Nie w liczbie ofert, nie w agresywnym marketingu, lecz w zdolności do łączenia modeli i efektywnym wykorzystaniu każdej nieruchomości, która przez nas “przechodzi”.

Artykuł napisał Michał Powała – doświadczony fliper, pośrednik, uczestnik programu mentroingowego Elżbiety Liberdy.